Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2016/2439 K.2017/2544

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın talebi üzerine görevlendirilen müdafiinin yokluğunda verilen hüküm müdafiye tebliğ edilmediğinden sanık adına çıkarılan tebligatların geçersiz olduğu, ilamın infazına başlanmasından sonra sanığın bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği 19/01/2016 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz etmesi üzerine mahkemece hükmün 22/02/2016 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edildiği anlaşılmakla; karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmemiş ise de, müdafie yapılan tebligattan önce sanık tarafından 19/01/2016 tarihinde yapılan temyizin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

1-Sanığın savunmasının aksine evinde ele geçirilen 5 paket halde 4,4 gram esrarı, satma veya başkasına verme gibi kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna ilişkin, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı; sanığın sabit olan fiilinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yerine uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,