Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2016/3034 K.2017/1337

2-Sanıklar müdafileri 3-Cumhuriyet savcısı (...sanıklar ..., ... ... yönünden ) 2-Düzeltilerek onama (Tüm sanıklar yönünden)

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Temyiz incelemesi; sanık ... müdafilinin süresinde duruşmalı inceleme istemi üzerine, adı geçen sanık yönünden duruşmalı olarak; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanıklar ... .... ve ... müdafilerinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi nedeniyle; sanık ... müdafiinin, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, hükmedilen cezanın süresine göre, 5320 sayılı Kanun’un 8/1, 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak yapılmıştır.

1)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Hükmün, sanık ... ve müdafii tarafından süresinde temyiz edilmesinden sonra, sanık ...'ın ceza infaz kurumundan gönderdiği 22/02/2016, 14/03/2016, 28/03/2016, 12/04/2016, 26/04/2016, 02/05/2016, 16/05/2016, 23/05/2016, 11/07/2016, 25/07/2016, 08/08/2016, 15/08/2016, 22/08/2016, 29/08/2016, 15/09/2016, 19/09/2016, 03/10/2016, 17/10/2016, 24/10/2016, 26/10/2016, 27/10/2016, 07/11/2016, 14/11/2016, 17/11/2016, 28/11/2016, 07/12/2016, 17/01/2017, 26/01/2017, 06/02/2017 tarihli dilekçelerindeki “cezasının onanması” isteklerinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Cumhuriyet savcısının temyizi ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Dosya kapsamından, sanık ...'un, 22/05/2012, 11/06/2012 ve 06/11/2012 tarihlerinde iddianameye konu "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu işlediği, ancak 09/07/2012 tarihli olayda temyize gelen sanıklar ..., .., ..., ... ve .... eylemlerine iştirak etmediği anlaşıldığı halde, sanığın, sabit olan diğer eylemleri ile birlikte 09/07/2012 tarihinde de "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu işlediği kabul edilerek, hakkında TCK'nın 43. maddesi uygulanmış ise de; zincirleme suç hükümleri uyarınca cezasında, asgari hadden "1/4" oranında arttırım yapıldığı göz önüne alındığında, bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddelerin, TCK’nın 54/4. fıkrası yerine, TCK’nın 54/1. fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi

3-Sanık ... ...’ın adli sicil kaydında yer alan Söke 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin, 14/01/2010 tarihli, 2009/304 esas ve 2010/3 karar sayılı, TCK 125/3,4, 53/1 uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin 20/04/2010 tarihinde kesinleşen ilamının, “birinci kez tekerrür hükümlerinin” uygulanmasına esas olduğu anlaşıldığı halde;

sabıka kaydındaki, Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17/03/2009 tarihli, 2008/540 esas ve 2009/255 esas sayılı, 6136 sayılı Kanunun 13/1, 62, 53, 52, 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına ilişkin ilamının, temyize konu suçun işlendiği 11/06/2012 tarihinden sonra 08/10/2012 tarihinde kesinleştiği, dolayısı ile TCK’nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, söz konusu ilamın, sanık hakkında “ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına” esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının, sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık ... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerlerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

2-Uyuşturucu maddelerin müsaderesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan, “TCK’nun 54/1 maddesi uyarınca” ibaresinin çıkarılarak, yerine “TCK’nın 54/4. fıkrası uyarınca ” ibaresinin yazılması,

3-Sanık ... Sıddık hakkında tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “Söke 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin, 14/01/2010 tarihli, 2009/304 esas ve 2010/3 karar sayılı ilamı ile hakaret suçundan hükmolunan 1 yıl 2 ay hapis cezası nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

2)Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında 09/07/2012 tarihli suçtan dolayı 10/12/2012 tarihli iddianame ile temyiz konusu davanın açıldığı.

UYAP üzerinden ulaşılan bilgilere göre ise, 18/09/2012 tarihli başka bir suç nedeniyle Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07/01/2013 tarihli iddianamesi ile açılan dava üzerine, Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07/03/2014 tarihli, 2014/62-43 sayılı kararı ile TCK'nın 188/3, 52/2-4, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 80.000 TL adlî para cezasına hükmolunduğu,

bu hükmün Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 2014/4227 esas, 2014/7177 karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmak suretiyle 11/09/2014 tarihinde kesinleştiği, suç tarihleri ve iddianamelerin düzenlendiği tarihler itibari ile 09/07/2012 tarihli suç ile kesinleşen davaya konu olan 18/09/2012 tarihli suç yönünden hukukî kesintininin bulunmadığı, dolayısı ile söz konusu eylemlerin, “bir suç işleme kararının icrası kapsamında” işlendiği ve buna bağlı olarak belirtilen suçların zincirleme suç oluşturduğunun anlaşılması karşısında.

Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/62-43 sayılı dosyasının incelenmek üzere getirtilerek, temyize konu dosya içerisine konması, sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda birden çok kez uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlemesi nedeniyle hakkında tayin olunan temel cezadan zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra bulunacak sonuç ceza ile kesinleşen hükümdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar "ek cezaya hükmolunması" gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanığın, suçun kanuni tanımında yer alan fiili gerçekleştirdiğine ilişkin delil bulunmadığı; sabit olan fiilinin, diğer sanıklar ... ve ...'nın öncü ve artçı olarak Diyarbakır'dan İzmir'e uyuşturucu madde naklettikleri sırada, bu şahıslarla yaptığı telefon görüşmeleri ile yol kontrolü konusunda verdikleri bilgileri karşılıklı olarak aktarmaktan ibaret olup, sanıklar ... ve ... ... Afyonkarahisar'a ulaşmalarının ardından, birbirleri ile sanık ...'in aracılığı olmaksızın doğrudan bağlantı kurdukları; sanık ...'in, diğer sanıklar tarafından suçun işlenmesi sırasında yardımda bulunarak suçun icrasını kolaylaştırdığı anlaşıldığı halde, sanık hakkında TCK'nın 39. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/02/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

23.02.2017 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ... ... katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'ın yokluğunda 09.03.2017 tarihinde, açık olarak okundu.