Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2016/331 K.2019/3743

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

20/12/2013 tarihinde sanık ... ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, sanık ... tarafından 14/02/2014 tarihinde temyiz edildiği ve temyiz isteminin süresinde olmadığı ancak sanık ... müdafiinin 20/12/2013 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Jandarma Genel Komutanlığı tarafından suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5271 sayılı CMK'nın 150,234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, ödeme gücü bulunduğu saptanamayan sanıktan yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Sanık hakkında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına," ibaresinin yazılması,

2- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne "Jandarma Genel Komutanlığı tarafından suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin TCK’nın 54/4 maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi,

3- Hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünde yer alan sanık ...'dan alınmasına hükmedilen 182 TL zorunlu müdafii ücretine ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğinden sanık ...'ın bir işte çalıştığı dolayısıyla geçimini sağlayacak geliri olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında CMK'nın 150. maddesinin 3. fıkrası uyarınca soruşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6.maddesinin 3. fıkrasının (c) bendine aykırı olarak sanığa yükletilmesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkûmiyet kararı verilen sanık ...'ın soyut beyanı dışında mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı aşamada, 20/12/2013 tarihli duruşmadaki "Antep'e gittiğinde uyuşturucu alabileceğini söylemiştim" şeklindeki dolaylı ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık hakkında, TCK'nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,