KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2016/47 E., 2016/1853 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2016
- Mahkeme
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
1-Olay tutanağının içeriğine göre; istihbari çalışmalar neticesinde “...” olarak tespit edilen şahsın, 02.04.2015 günü saat 18:00 sıralarında ...Mahallesi ... Caddesi üzerinde eroin satışı yapacağı bilgisinin alınması üzerine, bahsi geçen yerde görevlilerin tertibat alarak bekledikleri, bir süre sonra söz konusu şahsın geldiğini gördükleri, yanına giden görevlileri gören sanığın kaçmaya başladığı, kovalamaca sonucu yakalanan sanığın üzerinde yapılan aramada sol arka cebinde suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği anlaşılmaktadır.
2559 sayılı PVSK'nın 9. maddesine göre “önleme araması”, suç işlenmesinin veya bir tehlikenin önlenmesi için yapılan aramadır. Önleme aramasının muhatapları suç şüphesi altında olmayan kişilerdir.
CMK'nın 116 ve 119. maddelerine göre “adli arama” ise, şüphelinin veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi için yapılan aramadır. Somut bir suçun işlendiği şüphesi varsa, önleme araması değil ancak adli arama yapılabilir.
Oluş ve dosya kapsamına göre, açık kimlik bilgileri bilinmeyen ve uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair istihbari bilgi bulunan sanık hakkında, herhangi bir Adli veya önleme “arama kararı” veya “arama emri” alınıp alınmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin düşünülmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,
2-“02.04.2015” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “03.04.2015” olarak yazılması,
3-Kabule göre; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2016/47, K. 2016/1853, 4 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama