KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2016/547 E., 2019/2100 K.·İncelenen Kararla İlgili Bilgiler
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2019
- Mahkeme
- SAKARYA 1. Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Metni
231 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Jandarma Genel Komutanlığı tarafından suça konu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile ... sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
1)Hüküm fıkrasına "Jandarma Genel Komutanlığı tarafından suça konu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi,
2)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2016/547, K. 2019/2100, 3 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama