KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2016/610 E., 2019/5291 K.·İncelenen Kararla İlgili Bilgiler
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2019
- Mahkeme
- ANKARA 9. Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- 1-Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hükümler : 1-Mahkûmiyet 2-Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin hükmedilen cezanın süresi dikkate alınarak 5320 sayılı Kanun’un 8/1, 1412 sayılı CMUK’nın 318. ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.
1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara ilişkin kanun yolu talebinin incelenmesinde;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/03/2012 tarihli ve 2011/785 esas ve 2012/101 karar sayılı kararında açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tebdiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14/04/2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verildiği anlaşılması karşısında dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,
2-Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2016/610, K. 2019/5291, 14 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama