Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2016/812 K.2019/6620

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Konya Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun 2013/2257 sırasında kayıtlı esrar maddesi hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Konya Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından suç konusu maddeden alınan tanık numunelerinin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının uygulanmasında zorunluluk bulunması,

3- 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında Kanun'un 106/3 maddesinde, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 6545 sayılı Yasanın 81. maddesiyle yapılan değişiklikle adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmesinde yasal zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASI, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne “... uyuşturucu maddeler” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Konya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce alınan şahit numunenin” ibaresinin eklenmesi,

2- Sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine 'sanık hakkında Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararı da gözetilerek, TCK'nın 53/1,2,3 fıkralarının uygulanmasına', ibraesinin eklenmesi,

3- Adli para cezasının taksitler halinde ödenmesi kısmında yer alan "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" cümlesinin karardan çıkartılması

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihinde sanığın 18 yaşından küçük olduğu, yargılama süresince de 18 yaşını doldurmadığı anlaşılmaktadır. Küçük sanık 18 yaşını doldurmadığı sürece tüm oturumların kapalı ve hükmün de kapalı oturumda tefhim olunması yasadan doğan bir zorunluluktur; bu nedenle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi,

2-Sanığın, diğer sanık ... aleyhine delil bulunmadığı aşamada, kendisine içinde uyuşturucu madde bulunan poşeti sanık ...'ın verdiğini söyleyerek suç ortağının ortaya çıkmasına yardım ve hizmette bulunduğu anlaşıldığından sanık hakkında TCK'nın 192/3 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasında, ''çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır.'' hükmünün öngörülmüş olması karşısında; suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesinin olanaklı olmadığı ve sözü edilen maddenin 11. fıkrası uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, ''ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin'' belirtilmesi,