Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/154 K.2017/1884

Adalet Bakanlığı'nın, 26.12.2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında İstanbul Anadolu 74. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 29.06.2016 tarihinde 2015/474 esas ve 2016/100 karar sayı ile verilen kamu davasının düşmesine ilişkin ek kararın kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 11.01.2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-İstanbul Anadolu 74. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 10.03.2015 tarihinde 2014/951 esas ve 2015/103 karar sayı ile verilen, sanık...'ın TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası ve 62. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi uyarında hükmün açıklanması geri bırakılarak 1 yıl denetimli serbestlik uygulanmasına ilişkin kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

2-Hükümlünün, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmediğinin Erzurum Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından 08.07.2015 tarihinde bildirilmesi üzerine, İstanbul Anadolu 74. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 01.03.2016 tarihinde 2015/474 esas ve 2016/100 karar sayılı ek kararla denetimli serbestlik tedbirinin infazına kaldığı yerden devam edilmesine karar verildiği,

3-13.06.2016 tarihinde ise aynı yargılamada sanık olarak bulunan ve hakkında TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası ve 62. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi uyarında hükmün açıklanması geri bırakılarak 1 yıl denetimli serbestlik uygulanmasına karar verilen Rıdvan Değirmencioğlu'nun denetimli serbestlik kararına uyduğunun bildirilmesine rağmen sehven sanık ... hakkında kamu davasının düşürülmesi kararı verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un geçici 7/2. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin denetim süresi içersinde 1 yıl denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair İstanbul Anadolu 74. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2015 tarihli ve 2014/951 esas, 2015/103 sayılı kararını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle hakkındaki ilam dosyasının kapatılmasını müteakip, hükümlü hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin aynı mahkemenin 29/06/2016 tarihli ve 2015/474 esas, 2016/100 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, aynı davada yargılanan ve hakkında denetimli serbestlik tedbirine hükmolunan diğer sanık Rıdvan Değirmencioğlunun, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirdiği, sanık ...'ın ise denetimli serbestlik tedbirine uymadığı, bu sebeple sanık hakkındaki denetimli serbestlik dosyasının kapatılarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20/07/2015 tarihli ve 2015/4508 sayılı yazısı ile mahkemesine gönderilmesi karşısında, hükümlü ... hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, İstanbul Anadolu 74. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.06.2016 tarihli ek kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Hükümlünün yokluğunda verilen 29.06.2016 tarihli ek kararın hükümlüye tebliğ edilmediği ve bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 1. fıkrasına göre, ancak temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar ya da hükümler hakkında kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceğinden, kanun yararına bozma talebi bu aşamada yerinde değildir.

D) Karar: