Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/2249 K.2020/842

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1- Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen ve 24/09/2014 tarihinde sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün, hüküm tarihi itibarıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 16/01/2015 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, kanuna uygun olarak verilen 14/04/2015 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

1- Sanık hakkındaki olay tutanağı, ifade tutanağı, ekspertiz raporu dahil olmak üzere tüm soruşturma evrakları ile sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilmesine ilişkin Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 25/06/2013-2013/66 esas ve 2013/110 karar sayılı kararının sanığa tebliğine ilişkin tebligat mazbatasının fiziki olarak aslı ya da onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşılmakla,

sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,