Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/2363 K.2017/5352

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilen Ceyhan Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2007/129 E. 2009/240 K. sayılı dosyasının gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat parçasının aslı veya onaylı örneğinin denetime imkan verecek şekilde dosya içinde bulunması gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile, hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması

3-28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır " hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre.

Ceyhan Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nün 19/08/2009 tarihli yazısında başka suçtan Ceyhan M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın uyuşturucu madde bağımlılığından arınması amacıyla muayene ve tetkiklerinin yapılabilmesi için en kısa zamanda Adana Dr.Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevkinin sağlanması istendiği;

sanığın 27/08/2009 tarihinde Ceyhan Açık Ceza İnfaz Kurumunda Denetim Görevlisiyle görüştüğü, Ceyhan Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nden verilen cevabi yazıda sanığın 04/09/2009 tarihinde tedavi için götürüldüğü Ceyhan Devlet Hastanesinden firar etmesi nedeniyle Adana Dr.Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevkinin sağlanamadığının bildirilmesi üzerine Ceyhan Denetimli Serbestlik Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünce sanık hakkında denetimli serbestlik işlemleri yapılamadığından infaz dosyasının bila infaz gönderildiği, sanığın da yasal sürede herhangi bir başvuru yapmaması üzerine,

sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk uyarıya uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,

4-Kabule göre;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın alma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a)Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b)Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu ve uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine"

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,