Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/2699 K.2018/681

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ... ve ...’in, değişen suç vasfıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 191/3. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve 5237 sayılı TCK’nın 191/8 ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/06/2016 tarihli ve 2016/120 esas, 2016/203 karar sayılı kararının kanun yararına bozulması talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12/07/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

İncelenen Dosyadan;

1-Sanıklar hakkında 05/05/2016 tarihli eylemleri nedeni ile Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31/05/2016 tarihli, 2016/155 iddianame sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 37/1, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

2- Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/06/2016 tarihli ve 2016/120 esas, 2016/203 karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında değişen suç vasfı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 191/1 ve 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmettiği ve 5237 sayılı TCK’nın 191/8-a ve CMK’nın 231/5. maddeleri uyarınca hükmün açıklanılmasının geri bırakılmasına karar verdiği, bu kararla birlikte sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verdiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında,

"6545 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” biçimindeki düzenleme gereğince,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi sonrasında sanıklar hakkında ayrıca 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/3 maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına karar verilmiş ise de; anılan Kanun'un 191/3.maddesindeki "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.

Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir.

Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir." şeklindeki düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, anılan maddenin uygulama alanının uyuşturucu madde bulundurmak veya kabul etmek suçundan başlatılan soruşturma aşamasında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesi hâli ile sınırlı olduğu gözetilmeksizin sanıklar hakkında denetimli serbestlik ve tedavi tedbirine hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.’’ denilerek Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/06/2016 tarihli ve 2016/120 esas,

2016/203 karar sayılı kararının kanun yararına bozulması istenmiştir.

Yapılan incelemede,

6545 sayılı kanunun 68. maddesi ile değişik TCK’nın 191. maddesinin 3. fıkrası uyarınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan denetimli serbestlik tedbirine yalnızca soruşturma aşamasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilebileceği, kovuşturma aşamasında suçtan dolayı kurulan hüküm ve 5320 sayılı kanunun geçici 7. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanılmasının geri bırakılması kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilemeyeceği,