Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/2745 K.2018/1647

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki, Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/02/2016 tarih, 2015/907 esas ve 2016/107 sayılı kararının kanun yararına bozulması talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 03/07/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

İncelenen dosyadan;

1-Sanık ... hakkında Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2014 tarihli ve 2014/315 esas, 2014/226 sayılı kararı ile TCK'nın 191/1 ve 62/1 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 191/2. maddesi gereğince sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve TCK'nın 191/3. maddesi gereğince sanık tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2-Sanığın denetim süresinde yükümlülüklerine uygun davranmaması nedeniyle Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 09/02/2016 tarih, ve 2015/907 esas ve 2016/107 sayılı karar ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına, TCK'nın 191/1 ve 62/1 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Adana 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15/02/2012 tarih, 2011/2221 esas ve 2012/744 sayılı ilamından dolayı mükerrir olduğundan TCK'nın 58. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında;

“Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesindeki “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” biçimindeki düzenleme nazara alındığında, Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2014 tarihli ve 2014/315 esas, 2014/226 sayılı sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararında hükmolunmadığı halde, aynı Mahkemenin hükmün açıklanmasına ilişkin 09/02/2016 tarihli ve 2015/907 esas,

2016/107 sayılı kararında, hükümlünün mükerrir olduğundan bahisle cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmolunmasında isabet görülmemiştir. ” denilerek Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/02/2016 tarih, 2015/907 esas ve 2016/107 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenmiştir.