Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/4 K.2017/1883

Yüksek Adalet Bakanlığı’nın, 07.02.2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü ... hakkında Gaziosmanpaşa 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06.04.2011 tarih 2011/435 esas ve 2011/249 karar sayılı kararı sonrasında hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyduğundan bahisle Gaziosmanpaşa 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 10.02.2016 tarihinde 2015/119 esas ve 2016/119 karar sayı ile verilen kamu davasının düşürülmesine ilişkin kararın kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 22.12.2016 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Gaziosmanpaşa 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 06.04.2011 tarihinde 2011/435 esas ve 2011/249 karar sayı ile verilen, sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı Kanun'un 191. maddesinin 6 ve 2. fıkraları uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmalarına ilişkin hükmün temyiz edilmeksizin 09.05.2011 tarihinde kesinleştiği,

2- Sanığın Kahramanmaraş Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 2014/1772 DS numaralı dosyasında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine başladığı, sanığın idrar testi programına alınarak üç kez idrar testine gelmesi için tedavi programının kendisine verildiği ancak 04.12.2014 tarihli idrar verme işlemine gelmediğinin hastane tarafından bildirilmesi üzerine 19.12.2016 tarihinde tebliğ edilen 11.12.2014 tarihli uyarı yazısı ile uyarılarak 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne gelmesinin ihtar edildiği ancak sanığın belirtilen sürede başvuru yapmadığı, bu nedenle dosyanın 06.01.2015 tarihli infaz işlemleri değerlendirme komisyonu kararı ile kapatılmasına karar verildiği,

3- Kahramanmaraş Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 27.01.2015 tarihli yazısı ile ...'ın uyarılara rağmen yükümlülüklerine uymadığından bahisle dosyanın bila infaz iade edildiği,

4-Gaziosmanpaşa 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin kapatılması nedeni ile dosyanın Gaziosmanpaşa 11. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından ele alındığı ve Gaziosmanpaşa 11. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 10.02.2016 tarihinde 2015/987 esas ve 2016/119 karar sayılı karar ile sanık hakkında suç tarihinde İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.04.2010 tarih 2009/356 esas 2010/160 karar sayılı kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik kararının bulunduğu TCK'nın değişik 191/5. maddesi gereğince ikinci işlenen eylemin ilk eylem nedeniyle verilen kararın ihlal nedeni sayılacağı ve ayrı bir soruşturma veya kovuşturma konusu yapılamayacağı gerekçesiyle, TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası uyarınca «kamu davasının düşürülmesine » karar verildiği anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında,

«1- Sanık hakkında verilen 04/03/2016 tarihli düşme kararından önce, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde değişiklik yapıldığı cihetle, sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir.» denilerek, Gaziosmanpaşa 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.02.2016 tarihli kararın bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Dosya kapsamına göre, Gaziosmanpaşa 11. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 10.02.2016 tarihli karar ile hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davrandığı gerekçesi ile değil sanık hakkında suç tarihinde tedavi ve denetimli serbestlik kararının bulunduğu ikinci işlenen eylemin ilk eylem nedeniyle verilen kararın ihlal nedeni sayılacağı ve ayrı bir soruşturma veya kovuşturma konusu yapılamayacağı gerekçesiyle düşme kararı verildiği anlaşılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde Üsküdar Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 20.12.2012 tarihli yazısında ... hakkında İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.04.2010 tarih 2009/356 esas 2010/160 karar sayılı ilamı ile verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının 2012/4280 DS numarası ile infazına başlandığı bu nedenle 2012/4468 DS numarasını alan Gaziosmanpaşa 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06.04.2011 tarih 2011/435 esas 2011/249 tedavi ve denetimli serbestlik kararının, 2012/4280 DS numaralı dosya kaydı kapatılana kadar beklenilmeye alındığının belirtildiği anlaşılmakla sanığın kanun yararına bozma istemine konu bu suçu,

daha önce 01.10.2009 tarihinde işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma sonucunda İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07.10.2010 tarihinde kesinleşen 05/10/2010 tarih ve 2009/1369 esas, 2010/978 sayılı kararı ile hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinden.

28/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmaması nedeniyle Gaziosmanpaşa Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10.02.2016 tarihli “kamu davasının düşmesine” ilişkin kararının usul ve kanuna uygun olduğu değerlendirildiğinden ve aynı zamanda 6545 sayılı Kanun ile TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişikliklerin değerlendirilmesi suretiyle düşme kararı verildiğinden kanun yararına bozma istemindeki 1 ve

2 numaralı bozma düşünceleri yerinde görülmemiştir.