Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/4897 K.2017/7144

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Tarsus 2. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından sanığın yokluğunda verilen 16.04.2013- 2011/921 esas ve 2013/454 karar sayılı “denetimli serbestlik tedbir hükümlerinin” uygulanmasına ilişkin kararın sanığın duruşmada bildirdiği en son adresine tebliği gerekirken sanığın mernis adresine göre Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ yapılmış olmasının, usulüne uygun bir tebliğ işlemi olmadığından kesinleşmediği, buna bağlı olarak Tarsus 6. Asliye Ceza Mahkemesinin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın 30/11/2011 tarihli temyiz dilekçesinin 22/04/2008 tarihli denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.