Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/5107 K.2017/5213

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1-)Sanık ... hakkında 26/07/2009 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde suçu ile ilgili olarak Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığınca 05/08/2011 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, sanık hakkında Bingöl Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03/05/2012 tarihli mahkumiyet hükmünün Dairemizin 12/07/2017 tarihli ilamı ile eylemlerin tek suç veya iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesi bakımından incelemeye konu dosya ile birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın onaylı örneğinin getirtilip incelenmesi gerektiği belirtilerek bozulduğu;

yine dosya arasında bulunan iddianame örneğine göre incelemeye konu dosyanın da tefrik edildiği Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/251 numaralı, 18/10/2010 tarihli iddianamesi ile sanık ...' ın 12/10/2009, 06/02/2010, sanık ...'in ise 09/11/2009 ve 17/01/2010 tarihlerinde işledikleri suçlarla ilgili kamu davası açıldığı, UYAP incelemesine göre sonuç olarak her iki sanığın Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/04/2013 tarihli kararı ile TCK'nın 43. maddesi de uygulanmak suretiyle mahkumiyetlerine karar verildiği,

kararın Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 12/02/2015 tarihli ilamı ile düzeltilerek onandığı ve böylelikle kesinleştiği anlaşılmış olmakla; sanıkların hukuki durumlarının ve haklarında TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi bakımından, yukarıda anılan Bingöl Ağır Ceza Mahkemesinin dosyasının getirtilerek bu dosya ile birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın aslı ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde getirtilerek bu dosya içine konması, aynı şekilde Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin anılan dosyasının getirtilip incelenmesi,

sanıklarla ilgili olan iletişimin tespiti çözüm tutanakları ve gerekli görülen diğer evrakın onaylı örneklerinin bu dosya içine alınması ve bütün delillerin birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-)TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması ve hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,