Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/5164 K.2017/6233

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hükümler : 1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri: Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Uyuşturcu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet: Sanıklar ... ve ... hakkında

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Sanıklar..., ..., ... ve... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kurulan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz isteklerinin incelenmesi:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 esas ve 2012/101 karar sayılı kararında açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve göevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak kararın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesi:

Sanık müdafiine 10/11/2011 tarihinde tebliğ edilen hükmün, dosyaya sunulan istirahat raporlarının sürelerinin 24/11/2011 tarihinde dolduğu ve hükmün 25/11/2011 tarihinde temyiz edilmesi gerektiği de göz önüne alınarak, sanık müdafii tarafından CMUK'nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık kanunî temyiz süresinden sonra 28/11/2011 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteminin REDDİNE,

C) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Tüm dosya kapsamından sanık ... hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiren bir neden görülmediğinden tebliğnamenin sanık ... ile ilgili bölümünün a fıkrasında belirtilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın dosya içeriği ile UYAP sisteminden yapılan sorgulamada, hüküm tarihinde başka suçtan aynı yer cezaevi olan ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 06/10/2011 tarihli oturumda hazır bulundurulmaması ve savunmasının alınmaması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanıktan ele geçirilen net 8.5 gramdan ibaret esrar miktarına göre hak ve nesafet kuralları gözetilerek sanığın cezasının tayini gerektiği gözetilmeden; 5237 sayılı TCK’nın 3/1 ve 61. maddelerinde öngörülen ölçütlerle orantısız biçimde sanık hakkında, temel gün adli para cezasının 1000 gün olarak belirlenmesi,

3-Sanık müdafiinin son oturumda lehe olan hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlendirmeyi de kapsadığı halde, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

4-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,