Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/5174 K.2017/6808

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-) Sanıklar...,... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 esas, 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suç yönünden dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE

B-) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan verilen hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı, Jandarma Genel Komutanlığı ve Adli Tıp Kurumunca alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanıklar ..., ... ve temyiz dışı sanık ... evinde yapılan aramada ... üzerinde ele geçen 545 TL'nin uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiğine ilişkin delil bulunmaması nedeniyle paranın iadesine karar verilmesi gerekirken TCK'nın 55. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,,

2-)TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması ve hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-)Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/259 E. 200/4 kararında suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olması nedeniyle hakkında TCK'nın 58/5 maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... , ... ve ... müdafiileri ile sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-)Hüküm fıkrasının uyuşturucu maddelerin müsaderesine ilişkin kısmında “...bitki kırıntısının” ibaresinden sonra gelmek üzere “Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı, Jandarma Genel Komutanlığı ve Adli Tıp Kurumunca alınan tanık numunelerin” ibaresinin eklenmesi ve 545 TL'nin müsaderesine ilişkin kısmın tamamen çıkartılması,

2-)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi

3-)Sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C-) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Her ne kadar bir kısım tanıklar daha önce sanıklar ..., ... ve ... uyuşturucu madde satın aldıklarını beyan etmişler ise de; daha önce alındığı beyan edilen maddelerin ele geçirilememiş olması nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı niteliklerinin olup olmadığının belirlenememiş olması, sanıkların evinde yapılan aramada da uyuşturucu madde ele geçirilememesi karşısında, sanıkların savunmalarının aksine atılı suçu işlediklerine ilişkin mahkûmiyetlerine yetecek kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık ... hakkında sanık ...'nın adli sicil kaydında bulunan Ankara 14.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2006 tarih ve 2006/213-496 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

D-) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde; sanığın 26/08/2015 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında, sanığın ölüp ölmediğinin Mahkemece araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,