Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/5187 K.2019/3158

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-) Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 27.10.2010 yerine 19.04.2011 tarihinin yazılması,

2-) Sanık hakkında.

06.02.2011 ve 19.04.2011 tarihli olaylarla ilgili olarak, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.01.2012 tarihli, 2011/5672 soruşturma sayılı iddianamesi ile Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesi'ne ayrı bir kamu davası açıldığı ve 2012/49 esas numarasını aldığı anlaşılmış olup Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/49 esas sayılı dosyası ile mevcut bu dosya yönünden tüm eylemlerin birlikte TCK'nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin belirlenmesi için diğer dosyanın hukuki denetime elverecek şekilde getirilerek derdest ise birleştirilmesi,

hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın aslı ya da onaylı fotokopileri temyiz denetimine olanak verecek şekilde getirtilerek bu dosya içine konulması; eylemlerin tek suç, iki ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmayacağının tespit edilmesi;

zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,