Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/5404 K.2019/5730

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay tarihinde durumundan şüphelenilerek durdurulan tanık ...’ün üzerinde iki fişek halinde esrar elde etmeye elverişli kenevir bitkisi ele geçerilmesi ve tanığın suça konu maddeyi sanıktan aldığını beyan etmesi üzerine sanık hakkında başlatılan soruşturmada, tanık Kamil’in soyut beyanı dışında aleyhine delil bulunmadığı aşamada 06.03.2016 tarihinde müdafi huzurunda alınan kolluk beyanında ve aşamalardaki diğer beyanlarında para almaksızın tanık Kamil’e uyuşturucu maddeleri kendisinin verdiğini beyan ederek suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşılan sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-10.09.2013 tarihli celsede yaşı küçük tanık ...’ün takdiren yeminsiz dinlendiği duruşma tutanağına geçirilmesine karşın kararın gerekçe kısmında tanığın soruşturma aşamasındaki beyanını mahkemedeki yeminli beyanı ile teyit ettiği belirtilerek çelişki oluşturulması,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,