Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/6319 K.2018/445

Yüksek Adalet Bakanlığı’nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Bakırköy 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11/10/2012 tarihli ve 2011/404 esas, 2012/3236 sayılı kararını müteakip, sanığın hakkındaki tedavi ve denetimli serbestlik gereğine uymadığından bahisle, 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Bakırköy 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 tarihli ve 2011/404 esas, 2012/3236 sayılı ek kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle, anılan Kanun’un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2016 tarihli ve 2016/129 esas, 2016/670 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 25/05/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Bakırköy 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11/12/2012 tarih 2011/404 esas ve 2012/3236 karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği,

2-Tedavi ve Denetimli Serbestlik kararının tebliğin yapıldığı ve kararın 27/11/2012 tarihinde kesinleştirildiği,

3- Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nca kararın gereğinin ifası için Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği, Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce sanığın adresine 2012/1794 D.S. sayılı çağrı kağıdının gönderildiği, çağrının 24/01/2013 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin yasal süre içerisinde Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne başvurmaması nedeniyle dosyanın Bakırköy 6. Sulh Ceza Mahkemesi’ne gönderildiği,

4-Duruşma açılmaksızın dosya üzerinden ve sanığın yokluğunda Bakırköy 6. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 05/03/2013 tarih 2011/404 esas ve 2012/3236 sayılı kararı ile sanığın Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 6000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın sanığın bildirdiği son adrese tebliğ edildiği ancak tebligatın iade edilmesi üzerine, sanığın son bildirdiği adresine tebligat Kanun'unun 35. Maddesi gereğince 01/07/2013 tarihinde tebliğ edildiği, kararın 08/07/2013 tarihinde kesinleştirildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediği ihbarı üzerine hükmün Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/11/2016 tarih 2016/129 esas 2016/670 karar sayılı kararı ile açıklandığı, yüze karşı verilen hükmün 29/12/2016 tarihinde kesinleştirilerek infaza gönderildiği, Bakırköy Cumhuriyet Savcılığı'nın talebi üzerine 06/02/2017 tarihli ek karar ile infazın durdurulduğu,

Anlaşılmıştır. B) Kanun Yararına Bozma Talebi: Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında,

«1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesindeki “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” biçimindeki düzenleme nazara alındığında, Bakırköy 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 tarihli ek kararında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca verilen hapis cezasının anılan Kanun'un 50/1-a gereğince para cezasına çevrilmesi karşısında,

denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki 05/03/2013 tarihli hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, sanığın aleyhine olacak şekilde karar verilmesinde,

2- Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2016 tarihli kararından önce, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin yeniden düzenlendiği cihetle sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. » denilerek, Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2016 tarihli kararının bozulması istenmiştir. C) Konunun Değerlendirilmesi:

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca sanığın bilinen en son adresine tebliğ yapılamaması halinde muhattabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin en son adresi olarak kabul edilerek tebliğin bu adrese yapılması gerektiği gözetilmeksizin.

05/03/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın son bildirdiği adrese tebliğ edilememesi üzerine adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin araştırılarak bu adrese tebligat yapılması gerekmekte iken herhangi bir araştırma yapılmadan doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olması karşısında 05/03/2013 tarihli kararın kesinleşmediği, kanun yolunun açık olduğunun kabul edilmesi gerektiği, buna bağlı olarak Mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı ve "yok" hükmünde olduğu,

sanığın yokluğunda verilen 05/03/2013 tarihli kararın, sanığa usulune uygun olarak tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği anlaşıldığından.

5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin (1). fıkrası uyarınca, ancak temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar ya da hükümler hakkında kanun yararına bozma yoluna başvurulabilmesi ve karar hakkında başvurulabilecek kanun yolunun bulunması karşısında, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin bu aşamada reddine karar vermek gerekmiştir.