Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/6328 K.2017/7141

20. Ceza Dairesi 2017/6328 E. , 2017/7141 K.

"İçtihat Metni"Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki, Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/01/2017 tarihli, 2014/1777 esas ve 2017/38 sayılı mahkumiyet kararının kanun yararına bozulması talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 29/06/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: İncelenen dosyadan; sanığın, 27.05.2014 tarihli eylemi nedeniyle “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasıtlı suçlardan mahkumiyetinin bulunması, suçun işlenmesindeki özellikler, suçla korunan hukuki yarar, cezadan beklenen yaptırım gücü ve kamu yararı göz önünde bulundurularak sanık lehine CMK’nın 231.maddesinin ve TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına kanunen yer olmadığına, karar verildiği anlaşılmıştır. Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında; “Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/01/2017 tarihli ve 2014/1777 esas, 2017/38 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 65. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” biçimindeki düzenlemeler nazara alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek, Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/01/2017 tarihli ve 2014/1777 esas, 2017/38 sayılı kararının bozulması istenmiştir. Yapılan incelemede; “28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 65. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” biçimindeki düzenleme dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/01/2017 tarihli ve 2014/1777 esas, 2017/38 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.