Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/6449 K.2018/1725

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra tutuklu sanığın ceza infaz kurumundan gönderdiği, 11/07/2017, 17/07/2017, 06/11/2017, 05/12/2017, 05/03/2018 tarihli dilekçelerinde özetle "...belirtmiş olduğum 2015/151 esas ve 2015/263 karar sayılı dosyamın Yargıtay temyiz hakından feragat ediyorum.Dosyamın onaylanıp gerekli işlemlerin yapılmasını arz ederim" şeklindeki beyanının temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinden olduğu onlaşıldığından, CMK'nın 266. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık ...'nin 23.03.2015 tarihli sorgu aşamasındaki beyanında özetle ... ve ... ile birlikte Gaziantep'e gittikleri ve uyuşturucu maddeyi satmak için satın aldıkları, amaçlarının satarak para kazanmak olduğuna ilişkin beyanı ve hakkında beraat kararı verilen sanık ...'nın, Manisa ilinden Gaziantep'e uyuşturucu maddeyi alarak Manisa ilinde satmak için anlaşarak gittiklerine dair beyanı karşısında sanık ...'ya isnat edilen suçun kanunî tanımında yer alan fiili diğer sanıklarla birlikte gerçekleştirdiği anlaşılmakla, TCK'nın 37/1 ve 188/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 39. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.