Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/6458 K.2017/5215

Yüksek Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında İstanbul 4. Çocuk Mahkemesince 23/11/2016 tarihli 2016/250 E. 2016/665 K. sayılı mahkûmiyet kararının kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 23/08/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A)Konuyla İlgili Bilgiler:

Suça sürüklenen çocuk ...'in 25/09/2008 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle Kapatılan Beyoğlu 2. Çocuk Mahkemesinin 19/03/2009 tarihli 2008/253 E. 2009/87 K. sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin kararı 20.04.2009 tarihinde kesinleşmiş, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine aykırı davrandığı belirtilerek evrakın iadesi üzerine , İstanbul 4. Çocuk Mahkemesi'nce duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı kaldırılarak,

sanığın yüzüne karşı, hakkında 23/05/2013 tarih ve 2013/29 E. 2013/362 K. sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmü verilmiş, sanığın 24/05/2013 tarihinde yasal süresi içinde yaptığı temyiz istemi üzerine Dairemizin 28/04/2016 tarih ve 2015/6695 E. ve 2016/2614 K. sayılı ilamı ile anılan karar bozularak yeniden esasa kaydedilmiş ve mahkemece duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, sanığın yüzüne karşı, 23/11/2016 tarih ve 2016/250 E., 2016/665 K. Sayılı kararı ile sanık hakkkında mahkûmiyet hükmü verilerek, 19/01/2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

B)Konunun Değerlendirilmesi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, “Uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Kapatılan Beyoğlu 2. Çocuk Mahkemesinin 19/03/2009 tarihli ve 2008/253 esas, 2009/87 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmemesi üzerine,

dosyanın ele alınarak suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1, 31/3, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 4.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin 23/11/2016 tarihli ve 2016/250 esas, 2016/665 sayılı kararını içeren dosya kapsamına göre, kayden 20/07/1991 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun suçun işlendiği 25/09/2008 tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamamış olması karşısında, üzerine atılı bulunan uyuşturucu ve uyarıcı madde kulllanmak suçuna ilişkin kanunda öngörülen cezasının nev'i ve süresine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e,

66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca eklemeli zamanaşımı süresinin karar tarihinde dolduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir" denilerek İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin 23/11/2016 tarihli, 2016/250 esas ve 2016/665 karar sayılı kararının bozulması istenmiştir.

Dosya içerisinde bulunan nüfus kaydında 20/07/1991 doğumlu olduğu anlaşılan sanığın suçun işlendiği 25/09/2008 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu, kararın kesinleşmesi ve kanun yararına bozmanın sanığın aleyhine olamayacağının belirlenmesi karşısında;

suça sürüklenen çocuk ...'in 25/09/2008 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle İstanbul 4. Çocuk Mahkemesince 23/11/2016 tarihinde verilen 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararı 19/01/2017 tarihinde kesinleştirilmiş, ancak suç tarihi olan 25/09/2008 ile mahkûmiyet hükmünün verildiği 23/11/2016 tarihleri arasında, durma ve zamanaşımının yeniden işlemeye başlama tarihleri itibariyle duran süre de eklendikten sonra, 5237 sayılı TCK’nın 66/1 (e)-2 ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

D) Karar:

Kanun yararına bozma isteği yerinde olduğundan. İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin 23/11/2016 tarihli ve 2016/250 esas ve 2016/665 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA.