Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2017/6753 K.2018/1120

19/04/2017 tarihli, 2016/383 esas ve 2017/107 sayılı kararı b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 07/09/2017 tarihli, 2017/1145 esas ve 2017/884 sayılı kararı 2- Temyiz isteminin esastan reddi - Onama (Sanık ... hakkında)

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 07/09/2017 tarihli, 2017/1145 esas ve 2017/884 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşıldığından. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1-Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden yapılan inceleme:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Antalya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'ndan gönderdiği 17/10/2017 havale tarihli dilekçesindeki "... dosyamın onaylanmasını istiyorum. Gereğini arz ve talep ederim." şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden yapılan inceleme:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinde ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği suçun sübut bulmadığına ilişkin sebeplerin hükmün hukuki yönüne ilişkin olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği kazanç müsaderesi talebiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1-Adli emanetin 2016/8865 sırasında kayıtlı bulunan 1.985 TL'nin suçtan elde edildiğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli delil bulunmadığı halde iadesi yerine TCK'nın 55. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

2- 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/b maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Hüküm fıkrasından TCK'nın 55. maddesine ilişkin bölümün çıkartılması, ve yerine "1.985 TL'nin ...'e iadesine" yazılması,

2-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Sanık hakkında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması,