Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/1236 K.2019/716

b)İstinaf başvurusunun esastan reddi ; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi’nin 20.02.2017 tarihli 2017/356 esas ve 2017/291 sayılı kararı

Temyiz incelemesi sanık müdafiinin süresindeki isteği nedeniyle duruşmalı olarak yapılmıştır. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 20.02.2017 tarihli 2017/356 esas ve 2017/291 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 286/1. maddesinde belirtilen kararlardan olduğu, kararın sanık müdafiince aynı Kanun’un 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşıldığından; Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde; “savunma hakkının kısıtlanarak eksik araştırma ile karar verildiğini, kolluk güçlerince arama kararı alınmadan, adli mercilere bilgi dahi verilmeden arama ve yakalama yapıldığını, hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağını ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının hukuka aykırı olduğunu” belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Olay tutanağında ; beyaz tişörtlü bir şahsın iki şahsa bir şey verdiğinin görüldüğü,bu iki şahsın kaçtığı, beyaz tişörtlü şahsın sanık ... olduğu,sanığın elindeki poşette uyuşturucu maddelerin ele geçirildiğinin belirtilmesi ve mahkemede tanık sıfatıyla beyanları alınan tutanak tanıklarının tutanak içeriğinin doğru olduğunu beyan etmeleri karşısında,

savunma tanığı...’in uyuşturucu madde alışverişine ilişkin yeniden beyanının alınması ve dinlenmeyen diğer tutanak tanıklarının dinlenmesine ilişkin tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesi ile istinaf ve temyiz incelemesi giderleri eklendiğinde yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarın üstünde olduğu anlaşıldığından yargılama giderinin Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/b maddesinin uygulanmaması,

2-Adli Emanette kayıtlı uyuşturucu maddenin ve tanık numunenin müsaderesine karar verilmesi sırasında TCK’nın 54.maddesinin 4.fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi’nin 20.02.2017 tarihli, 2017/356 esas ve 2017/291 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27.12.2016 tarihli 2016/368 esas ve 2016/355 sayılı kararında,

1-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Sanık hakkında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması,

2-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde “TCK’nın 54. maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “TCK’nın 54. maddesinin 4. fıkrası” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi hükmünün düzeltilerek temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE; hükmolunan ceza süresine göre sanığın salıverilme isteminin reddine, 06.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

06.02.2019 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'nın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'in yüzüne karşı, 14.02.2019 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.