Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/1263 K.2018/4771

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki, İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29/06/2017 tarihli, 2016/727 esas ve 2017/482 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 01/02/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-Konuyla İlgili Bilgiler:

İncelenen dosyadan;

1-Sanık hakkında “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan yapılan soruşturma sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/04/2012 tarihli 2012/30817 soruşturma, 2012/14363 esas sayılı iddianamesi ile TCK’nın 191/1, 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

2-Yapılan yargılama sonucunda; İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 14/06/2012 tarihli 2012/597 esas ve 2012/891 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 24/09/2012 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği ve infazı için Aydın Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği,

3-Aydın Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nün 26/12/2012 tarihli çağrı yazısının 11/01/2013 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, 10 günlük süre içinde müdürlüğe başvurmaması nedeniyle evrakın kapatılarak müdürlüğün 22/01/2013 tarihli yazısı ile İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderildiği,

4-İzmir 10.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 30/05/2013 tarihli 2013/359 esas ve 2013/513 karar sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca bir yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 01/07/2013 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

5-Sanığın Kasım 2015 tarihinde işlediği hakaret ve tehdit suçu nedeniyle Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/05/2016 tarihli 2016/315 esas ve 2016/1060 karar sayılı ilamı ile adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 19/07/2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, yine 15/03/2016 tarihinde işlediği alkollü araç kullanma suçu nedeniyle Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16/12/2016 tarihli 2016/312 esas ve 2016/786 karar sayılı ilamı ile adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 04/01/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

6-İhbar üzerine kanun yararına bozmaya konu; İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29/06/2017 tarihli 2016/727 esas ve 2017/482 sayılı kararı ile; 30/05/2013 tarihli 2013/359 esas ve 2013/513 karar sayılı hükmün açıklanmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden 13/10/2017 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 14/06/2012 tarihli ve 2012/597 esas, 2012/891 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine yapılan yargılama sonunda 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 30/05/2013 tarihli ve 2013/359 esas, 2013/513 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresinde işlediği alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçu nedeniyle cezalandırılmasına karar verildiğinden bahisle hükmün açıklanması yönünde ihbarda bulunulması üzerine,

hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli ve 2016/727 esas, 2017/482 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı,

bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar edeceği nazara alındığında, somut olayda Aydın Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün çağrı kağıdının şüpheliye 17/01/2013 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediği bildirilmiş;

ancak tek başına bu durumun ise ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı anlaşıldığından denetime uymamakta ısrar şartının gerçekleşmediği hususu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli ve 2016/727 esas, 2017/482 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C-Konunun Değerlendirilmesi : Yapılan incelemede;

Sanığa, 10 gün içinde Aydın Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne başvurması gerektiği uyarısını içeren çağrı kağıdının usule uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın müdürlüğe başvuruda bulunmadığı, ancak, sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta "ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması,

bu tebligata karşın başvuruda bulunmaması halinde sanığın yükümlülük ihlalinden söz edileceği, somut olayda hükümlünün Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce çıkarılan çağrı yazısına karşın 10 gün içinde Müdürlüğe başvurmamasının tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği, ısrar şartının gerçekleşmemesi nedeni ile mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmün açıklanmasına karar verilmesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.