Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/1538 K.2019/284

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi’nin 04.11.2016 tarihli 2016/132 esas ve 2016/120 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK’nın 288.ve 294.maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile dikkate alınarak, Sanık müdafii temyiz dilekçesinde; “ cezanın yüksek olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair delil olmadığına, şüpheden sanık yararlanması gerektiğini belirtmeleri karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

1-Sanığın yalandığında üzerinde kimliğini ispat edecek herhangi bir belge bulunmadığı kendi beyanına göre "1993 Suriye doğumlu, ... ve ... oğlu, İdlip Suriye nüfusuna kayıtlı ..." ismi ile hakkında kamu davası açıldığı sanığın, kimliğine ilişkin başkaca bir araştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında.

Göç İdaresi'nden geçici kimlik ve ikamet belgesinin bulunup bulunmadığının sorulması, geçici kimlik ve ikamet belgesinin bulunması halinde söz konusu kayıt düzenlenirken parmak izi alınıp alınmadığı, kayıt sahibinin fotoğrafının bulunup bulunmadığı, kimlik numarasının ne şekilde oluşturulduğu,Türkiye Cumhuriyeti Devleti resmi makamlarından (Göç İdaresi vs.) ve sanığın vatandaşı olduğu ülke veya elçiliklerinden gerektiğinde uluslararası kuruluşlardan (İnterpol gibi), gerçek kimlik bilgileri araştırılmadan, nüfus ve Adli sicil kayıtları getirilmeden, beyanına itibar edilerek eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,