Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/1807 K.2019/1262

2-İstinaf başvurusunun esastan reddi; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 12/10/2016 tarih, 2016/10 E.- 2016/5 K. sayılı kararı ile

Sanık müdafiinin, Erzincan Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/08/2016 tarih, 2016/156 esas – 2016/150 sayılı kararına karşı aynı tarihte temyiz talebinde bulunduğu ancak hükme karşı başvurulacak yasa yolunun istinaf olması nedeniyle dosyanın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderildiği,

bu aşamada dosya Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi'ndeyken sanık müdafiinin, temyiz tarihini 07/10/2016 tarihli olarak belirttiği ancak üzerinde imza ve havale bulunmayan, UYAP üzerinde de e-imza ile imzalanmadığı tespit edilen dilekçeyle yine Erzincan Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/08/2016 tarih, 2016/156 esas – 2016/150 sayılı kararına yönelik olarak temyiz dilekçesi verdiği, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 12/10/2016 tarih, 2016/10 E.- 2016/5 K. sayılı kararı ile dosya hakkında karar verildiği, bu kararın sanık müdafiine 17/10/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin bu kararı temyiz etmediği,

sanık müdafiinin Erzincan Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/08/2016 tarih, 2016/156 esas – 2016/150 sayılı kararına yönelik temyiz dilekçesinin ise Erzincan Ağır Ceza Mahkemesi'nce 18/10/2016 tarihinde Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderildiği, sanık müdafiinin Erzincan Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/08/2016 tarih, 2016/156 esas – 2016/150 sayılı kararına yönelik temyiz talebinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 12/10/2016 tarih, 2016/10 E.- 2016/5 K. sayılı kararıyla sonuca bağlandığı, bu karara karşı ise sanık müdafiinin temyiz talebinin bulunmadığı anlaşıldığından,