KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2018/1966 E., 2019/1890 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2019
- Mahkeme
- İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- 1.Mahkûmiyet; Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/11/2016 tarih - 2016/297 esas ve 2016/339 sayılı kararı
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2.İstinaf başvurusunun esastan reddi; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 26/12/2016 tarih - 2016/322 esas ve 2016/238 karar sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde; sanığın uzun zamandır esrar kullandığını, kriminal laboratuvarın bildirdiği net esrar miktarının yıllık kullanım miktarının altında olduğunu, sanığın yaş hint kenevirlerinden ne miktar esrar çıkacağını bilmesinin mümkün olmadığını, toplanan deliller, belirlenen durum ve tüm dosya içeriğine göre sanık açısından unsurları oluşmadığı halde uyuşturucu madde ticareti suçundan ceza verildiğini, sanığın temyiz dilekçesinde;
yakalanan kenevirlerin kurumamış olduğunun kriminal raporu ile belirli olduğunu, haftalar sonra verdiği tahlil ile içici olduğunun belirlendiğini, kenevirlerin hayvan yayarken tesadüf eseri karşısına çıktığını, içicilik sınırları içinde olduğunu belirtmesi karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2018/1966, K. 2019/1890, 27 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama