Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/1976 K.2019/1457

2016 tarih 2016/39 esas ve 2016/153 sayılı kararı b)İstinaf başvurusunun esastan reddi; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 20.12.2016 tarih – 2016/238 esas ve 2016/224 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvuru süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK.nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile aynı kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafinin temyiz dilekçesinde eksik araştırma ile hüküm kurulduğunu, sanığın yoğun panik ve korku nedeniyle verdiği ve daha sonradan değiştirdiği ifadelerinden başkaca bir kanıt bulunmadığını, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin somut olaya uygulanması gerektiğini, suçun vasfında hataya düşüldüğünü, sanığın kullanmak amacıyla uyuşturucu bulundurduğunu,

etkin pişmanlık ve TCK'daki diğer tüm indirim maddelerinin uygulanması gerektiğini belirtmesi karşısında temyiz isteminin CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden,