Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/2092 K.2018/5030

esas ve 2017/128 karar sayılı mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf talebinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanığın, hakkında TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması gerektiğine; sanık müdafiinin ise, ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırında olduğuna, uyuşturucu madde ticarti suçunun oluştuğuna dair delil bulunmadığına ve sanığa ancak TCK'nın 191. maddesi gereğince ceza verilebileceğine, olayda etkin pişmanlık hükümleri ile sanığın lehine hiçbir hükmün uygulanmadığına ilişkin temyiz isteminin hükmün hukuki yönüne ait olduğu değerlendirilerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanunla getirilen TCK'nın 191.maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,