KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2018/2617 E., 2018/5683 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2018
- Mahkeme
- ANTALYA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- İstinaf talebinin esastan reddi
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Tüm dosya kapsamından, sanığın Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nda ve mahkemede alınan savunmalarında uyuşturucu maddeleri ... lakaplı.. isimli , açık kimlik ve adresine dair ayrıntılı bilgileri belirtemediği şahıstan tedarik ettiğine dair beyanı karşısında, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması kapsamında araştırma yapılması yönündeki tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
5271 sayılı CMK.nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde belirtilen "suçun vasfına, sanığın uyuşturucu maddeleri, eşgalini ve uyuşturucu madde satışı yaptığı muhitleri belirttiği Muzo lakaplı Muzaffer isimli şahıs hakkında araştırma yapılmayarak TCK'nın 192/3 maddesi gereğince değerlendirme yapılmadığına, sanığın ele geçen uyuşturucu maddeleri satışa arz ettiğine dair fiziki takip ve uyuşturucu ticareti yaptığına dair başka bir şahıs olmadığına,
adli arama kararı olmadığından hukuka aykırı yöntemle delil elde edildiğine, ihbarcının açık kimliği belirlenerek mahkeme huzurunda tanık olarak dinlenmesi gerektiğine, hukuki dinlenilme hakkı ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna" dair temyiz istemlerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2018/2617, K. 2018/5683, 4 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama