KÜNYE
(Kapatılan)20. Ceza Dairesi 2018/2776 E., 2018/4791 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Karar Tarihi ve No
- 01/07/2008 gün - 2008/201 esas ve 2008/233 karar
- Ek Karar Tarihi ve No
- 09/01/2017 gün - 2008/201 esas ve 2008/233 karar
- Suç
- 2313 sayılı kanuna aykırılık
- Hüküm
- 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesi uyarınca, sanığın yasaklanmış haklarının geri verilmesine dair 09.01.2017 tarihli ek karar
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
09.01.2017 tarihli "sanığın yasaklanmış haklarının geri verilmesine" dair ek kararın, temyize tabi olduğu, bu kararın kesinleşmediği ve o yer Cumhuriyet savcısının 21.04.2017 tarihli "kanun yararına bozma" talepli dilekçesinin de temyiz mahiyetinde olduğu düşüncesiyle dosya temyiz incelemesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş, sanık ...
26.12.2016 havale tarihli dilekçe ile hakkında verilen 2008/201 E. 2008/233 K. sayılı "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı nedeniyle oluştuğunu düşündüğü yasaklanmış haklarının geri verilmesini talep etmesi üzerine, mahkemece sanığın talebi kabul edilerek temyiz konusu "sanığın yasaklanmış haklarının geri verilmesine" dair 09.01.2017 tarihli ek kararın verildiği anlaşılmakla, bu karara karşı yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
5352 Sayılı Adli Sicil Kanununun 13/A-5.maddesi gereğince, yasaklanmış hakların geri verilmesi talebi üzerine mahkemenin verdiği karara karşı, hükümle ilgili olarak Ceza Muhakemesi Kanununda öngörülen kanun yoluna başvurulabileceği cihetle, yasaklanmış hak oluşturduğu düşünülen asıl kararın da bir önceki paragrafta açıklandığı üzere 01.07.2008 tarihli, 2008/201 E. 2008/233 K. sayılı "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı olması nedeniyle, 09.01.2017 tarihli ek kararın, sözü edilen 01.07.2008 tarihli asıl kararın tabi olduğu yasa yoluna tabi olacağı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların da,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2018/2776, K. 2018/4791, 31 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama