KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2018/2811 E., 2019/3939 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2019
- Mahkeme
- GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
- Suçlar
- 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2-İzinsiz hint keneviri ekme Hükümler : 1.Mahkumiyet; Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2017 tarih, 2016/206 esas ve 2017/213 sayılı kararı 2.İstinaf başvurusunun esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 12.01.2018 tarih, 2017/1530 esas ve 2018/36 sayılı karar
Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
1-Sanık hakkında izinsiz hint keneviri ekme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanığın tanıklar tarafından teşhis edilmediğine, davet üzerine tarlaya giden sanığın sigara izmaritlerinde DNA örneklerinin çıkmasının tarlanın sanık tarafından kiralandığı çıkarımında bulunulamayacağına, tarlada gözlem yapılmadığına ve görüntü alınmadığına, telefon dinlemesi olmadığına, bu nedenle eksik soruşturma nedeniyle şüpheden sanığın yararlanacağına dair temyiz istemlerinin, CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2018/2811, K. 2019/3939, 1 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama