KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2018/2875 E., 2019/5750 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ekim 2019
- Mahkeme
- ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- 1)Mahkûmiyet; Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09/11/2017 tarihli, 2017/325 esas ve 2017/433 karar sayılı kararı ile
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2)İstinaf başvurusunun esastan reddi; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi’nin 12/01/2018 tarihli, 2017/1510 esas ve 2018/6 karar sayılı kararı ile
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, CMK'nın 139. maddesi uyarınca alınan gizli soruşturmacı görevlendirilmesi kararı hukuka aykırı olduğundan, ayrıca gizli soruşturmacının sanığı suç işlemeye teşvik ettiği anlaşıldığından bu koruma tedbirine dayanılarak elde edilen maddi delillerin hükme esas alınamayacağını, "adil yargılanma hakkının" ihlal edildiğini, TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığını,
suçun nitelikli hali yönünden sanıkta kast unsurunun bulunmadığını, "etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması" talebi yönünden araştırma yapılmadan karar verildiğini belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2018/2875, K. 2019/5750, 24 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama