Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/2909 K.2019/4315

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında, tekerrür oluşturan mahkûmiyetlerinden daha ağır cezayı içeren Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 31.05.2011 tarih - 2011/224 esas ve 2011/392 karar sayılı ilam ile verilen ve 03/11/2011 tarihinde kesinleşen 5 yıl hapis cezasına ilişkin hüküm yerine, Edirne 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nden 2011/745 esas ve 2012/533 karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafinin; sanık hakkındaki eylemin kanıtlanamadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, somut, yeterli, her türlü şüpheden arınmış, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, ele geçirilen maddelerin kişisel kullanım sınırında olduğuna dair temyiz istemlerinin, CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2016/3662 sırasında kayıtlı bulunan 270 TL'nin suçtan elde edildiğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli delil bulunmadığı halde iadesi yerine TCK'nın 55. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMK'nın 302. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Hüküm fıkrasından TCK'nın 55. maddesine ilişkin bölümün çıkartılması ve yerine "270 TL'nin sanığa iadesine" yazılması,