Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/3261 K.2019/6406

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, diğer sanık ...'ın sonradan değiştirdiği soyut beyanı esas alınarak sanık hakkında hüküm kurulduğunu, sanık hakkında istihbari çalışmalara ilişkin 03/05/2016 tarihinde düzenlenen tutanağının gerçeğe aykırı olduğunu, eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve kenevir ekme" suçlarını oluşturduğunu, HTS kayıtlarının da sanığın savunmalarını desteklediğini belirtmeleri karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinde 2016/1041 sayı ile kayıtlı uyuşturucu maddeler ve bu maddelerin analizi sırasında Adana Kriminal Polis Laboratuvarıca alınan tanık numunelerin TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi hususunda mahkemesince her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,

2- Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 15/02/2018 tarihli, 2017/1575 esas ve 2018/302 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 25/04/2017 tarihli, 2016/258 esas ve 2017/113 karar sayılı kararında;

1) Sanık ... hakkında TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibaresinin yazılması,

2) Yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasından sonra gelmek üzere, "Sanık ...'in tutuklulukta geçirdiği sürenin, TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna," ibaresinin eklenmesi,