Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/3593 K.2019/5528

2.İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.03.2018 – 2018/543 esas ve 2018/641 sayılı karar

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık müdafinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemede, “kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." hükmüne rağmen kararda ‘ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin’ gösterilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafinin; beyanlarının zapta geçirilmediği ve mütalaya karşı yazılı savunma süresi verilmediğinden savunma haklarının kısıtlandığına, soyut iddia dışında somut delil bulunmadığına, polisin gözleme dayalı beyanlarının sanık ve tanık ifadeleriyle çeliştiğine ve hükme esas alınamayacağına, gözleme ilişkin herhangi bir resim ya da video kaydı olmadığı gibi suçüstü yakalama da yapılmadığına, ispat külfetinin sanığa yükletilemeyeceğine dair temyiz istemlerinin, CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;