Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/3655 K.2018/5701

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 20/12/2017 tarihli 2017/2507 esas ve 2017/2618 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvuru süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK.nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirtilen mazeret dilekçesi verilmesine karşın mazeret sunulmadığı iddiası ile savunma hakkının kısıtlandığına, ceza ehliyetinin değerlendirilmesi bakımından sanık hakkında tanzim edilen hastane raporu ile Adli Tıp Kurumu raporu arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

25.08.2017 tarih ve 30165 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı KHK'nın 148. maddesi ile değişik CMK'nın 216/3. maddesinde "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir. Bu aşamada zorunlu müdafiin hazır bulunmaması hükmün açıklanmasına engel teşkil etmez" hükmü düzenlenmiş ise de, hükmün açıklandığı 19.09.2017 tarihli oturumda sanık müdafii tarafından gönderilen mazeret dilekçesinin, duruşma saatinden evvel UYAP sistemine düştüğü anlaşılmakla; sanık müdafiinin mazereti hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, hatalı şekilde müdafiinin mazeret bildirmeksizin hazır olmadığı belirtilerek yokluğunda hüküm kurulması suretiyle CMK’nın 289/1-h maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,