Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/3698 K.2019/3904

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde, kararın hukuka aykırı olduğunu, eylemin sabit olmadığını, sanık hakkında verilen iletişimin tespiti kararının, somut delili dayanmadığından hukuka aykırı olduğunu, fiziki takip tutanağının içeriğinden sanığın uyuşturucu madde sattığını ilişkin veri bulunmadığını, iletişimin tespiti tutanaklarının soyut içerikte olduğunu,

hakkında "uyuşturucu ticareti yapma" suçundan verilen beraat kararı kesinleşen sanık ...'in suçtan kurtulmak için sanık ...'a yönelik atf-ı cürüm niteliğnide beyanda bulunduğunu, mobese ve güvenlik kamerası görüntüleri getirtilmeden eksik araştırma ile karar verildiğini; sanık ... müdafiinin ise, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eylemin sabit olmadığını, ele geçen uyuşturucu maddenin sanığa ait olmadığını belirtmeleri karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesinde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı hususu düzenlenmiş olup, mahkemece sanık ... hakkında, adli sicil kaydına ve UYAP üzerinden "başka mahkemenin gerekçeli kararını görüntüleme" ekranından alınan verilere göre ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/05/2016 tarihli, 2015/3 esas ve 2016/768 karar sayılı kararı ile TCK'nın 106/2-a, 43/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca verilen “2 yıl 6 ay hapis cezasına” ilişkin 19/07/2016 tarihinde kesinleşen ilamı yerine.

Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04/05/2009 tarihli, 2009/150 esas ve 2009/208 karar sayılı, 18/06/2013 tarihinde kesinleşen ve 24/12/2015 tarihinde infaz edilen “TCK’nın 188/3, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca “4 yıl 2 ay hapis cezasına” ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.