Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/3879 K.2020/3870

2.Mahkumiyet; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05/02/2018 gün - 2017/1605 esas ve 2018/273 sayılı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar ... ve ..., sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2020/3676 esasında kayıtlı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 2017/1237 esas ve 2017/1394 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Sanık ... ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde yer alan “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek...” ve 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki ''... kararda taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.'' şeklindeki düzenlemeler gözetildiğinde, tebliğnamedeki “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” kısmının hüküm fıkrasından çıkartılmasına ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında 26.01.2015, 29.01.2015 ve 01.04.2015 tarihli üç farklı eyleminden dolayı ayrı ayrı cezalandırılmasının talep edildiğinin; mahkemesince, sanık hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan eylem sayısınca hüküm kurulmak yerine, sanık lehine olacak şekilde, söz konusu eylemlerin, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği kabul edilerek, kurulan tek hükümle belirlenen ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca arttırım uygulandığının anlaşılması karşısında, somut olayda, sanığa, TCK'nın 43. maddesinin uygulanması yönünden, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmaması, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurmayacağından bozma konusu yapılmamıştır.

Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı kanunla yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan, emanetin 2015/5542 sırasında kayıtlı suça konu uyuşturucu madde hakkında mahkemesince her zaman müsadere hususunda karar verilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar ... ve ..., sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf talebinin kabulü ile İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/11/2016 gün-2015/339 esas ve 2016/273 karar sayılı mahkumiyet kararının, kaldırılarak yeniden yargılama sonucu sanıkların ayrı ayrı mahkûmiyetlerine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin hükümleri hukuka uygun bulunduğundan sanıklar ... ve ..., sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar ...,