Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/410 K.2018/2103

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Mahkemesince 22/06/2017 tarihli ara karar ile uyulmasına karar verilen Dairemizin 06/04/2017 tarihli, 2016/2133 esas ve 2017/2255 karar sayılı bozma ilamı gereği, sanığın temyize konu 08/09/2015 tarihli eylemi ile arasında hukuki kesinti bulunmadığı anlaşılan Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 29/04/2016 tarih, 2016/13-214 sayı ile verilen ve 21/12/2016 tarihinde Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nce onanarak kesinleşen, TCK'nın 188/3-4, 62, 52/2, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ve 100 TL adli para cezasına ilişkin ilamı ve sanığın temyize konu eylemi dikkate alınarak,

sanık hakkında TCK'nın 188/3, 4-a, 43/1. maddeleri ile takdir edilmesi halinde TCK'nın 62. maddesi uyarınca uygulama yapılarak belirlenecek sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan fazla olması halinde aradaki fark kadar ek cezaya hükmolunması;

kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan az olması halinde ise ek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kesinleşen hüküm üzerinden varsayımsal şekilde TCK'nın 188/3, 4-a, 43/1-2, 62 ve 52. maddeleri uygulanmak suretiyle belirlenen 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 120 TL adli para cezasından, kesinleşmiş 12 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezasının indirilmesi suretiyle sonuç olarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezasına hükmedilmiş ise de;

yapılan uygulama, temel cezaların ve TCK'nın 43/1. maddesine göre yapılan arttırımın aşağı hadden tespit edilmesi ve 1/6 oranında takdiri indirim yapılması nedeniyle sanık lehine uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.