Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/4182 K.2020/1606

2)İstinaf başvurusunun esastan reddi, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 23/01/2018 tarihli, 2017/2395 esas ve 2018/144 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkta ele geçen ve uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan yeterli delil bulunmayan 240 TL paranın, sanığa iadesi yerine, TCK’nın 55/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 23/01/2018 tarihli, 2017/2395 esas ve 2018/144 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nce verilen 23/10/2017 tarihli, 2017/168 esas ve 2018/347 karar sayılı gerekçeli kararda; hüküm fıkrasının “3-” nolu bendinde yer alan “kazanç müsaderesine” ilişkin 1. paragrafın çıkarılarak yerine, “Adli emanetin 2017/3953 sırasında kayıtlı 240 TL paranın suçtan elde edildiği sabit olmadığından,