Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/4277 K.2019/6941

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09/02/2016 tarih, 2015/92 esas, 2016/41 karar sayılı hükmü ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, resen de temyize tabi olan bu hükmün, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 02/03/2017 gün, 2016/1550 esas ve 2017/1487 karar sayılı kararı ile "sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği" gerekçe gösterilerek bozulduğu,

Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/11/2017 tarihli, 2017/155 esas ve 2017/294 karar sayılı kararı ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, direnme kararı üzerine verilen ve resen de temyize tabi olan hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede:

(K.O) (K.O)

KARŞI OY

Dairemizin 02/03/2017 tarih, 2016/1550 esas ve 2017/1487 karar sayılı bozma ilamına yönelik karşı oy gerekçelerimiz ile Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/11/2017 tarih, 2017/155 esas ve 2017/294 karar sayılı direnme kararını isabetli bulduğumuzdan ve sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmününün onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun "direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi" yönündeki görüşüne katılmıyoruz.