Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/4635 K.2019/4983

b) İstinaf başvurularının esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin 15.03.2018 tarihli 2017/2071 esas ve 2018/557 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak temyiz dilekçelerinde; Sanık ... müdafiinin; “ticarete ilişkin somut delil bulunmadığını, sadece ihbara dayalı yapılan baskınların Yargıtay’ca kabul edilmediğini, ele geçen uyuşturucu madde miktarının yıllık kullanım sınırlarının altında kaldığını, paketlerin üzerinde sanığın parmak izinin bulunmadığını, ele geçirilen uyuşturucu maddelere ilişkin onama kararı bulunmadığını, bu nedenle delil özelliği taşımadığını, sanık hakkında TCK’nın 191.maddesinden hüküm kurulması gerektiğini”,

Sanık ... müdafiinin; “ele geçirilen uyuşturucu madde miktarının kullanım sınırları içerisinde kaldığını, uyuşturucu madde miktarı, sanığın tüm aşamalardaki uyuşturucu kullanıcısı olduğuna dair samimi beyanı dikkate alınarak, muhbirin yaptığı soyut ihbar dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin kanıt bulunmadığından sanığın TCK’nın 191/1. maddesi ile cezalandırması gerektiğini, mahkemenin sanığın ilk ifadesine itibar ederek lehine TCK’nın 192/3. maddesi ile indirim yaparken 1/4 oranında cezadan indirim yapılmasının hatalı olduğunu,

üst hadden yani ¾ oranında indirim yapılması gerektiğini” ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının hukuka aykırı olduğunu belirtmeleri karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’da ele geçirilen 155,00TL paranın uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan kesin delil bulunmadığından sanık ...’a iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden müsaderesine ve müsadere kararı verilirken TCK’nın 55/1. maddesi yerine TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 15.03.2018 tarihli, 2017/2071 esas ve 2018/557 karar sayılı istinaf başvurularının esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2017 tarihli 2017/207 esas ve 2017/280 sayılı kararında,

Hüküm fıkrasında yer alan müsadereye ilişkin bölümden sonra gelmek üzere “sanık ...’ta ele geçirilen 155,00TL paranın uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından sanık ...’a iadesine” ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi hükmünün düzeltilerek temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE; hükmolunan ceza ve tutuklulukta geçen sürelere göre sanıklar hakkındaki salıverilme istemlerinin reddine, 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik CMK’nın 304/1. fıkrası uyarınca dosyanın Şanlıurfa 4. Ağır Ceza mahkemesine,karardan bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine,