Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/4682 K.2019/1233

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İzmir 31.Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2014 tarihli 2014/278 esas ve 2014/418 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 26/06/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-Konuyla İlgili Bilgiler:

İncelenen dosyadan;

1) Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 14/12/2011 tarihli, 2011/95104 soruşturma, 2011/44921 esas ve 2011/24000 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

2)İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/09/2013 tarihli, 2012/10 esas ve 2013/788 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 21/10/2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

3...Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkartılan, tedavi ve denetimli serbestlik kararının icrası için 10 gün içinde başvuru yapması, aksi halde yükümlülüğü ihlal etmiş sayılacağı şerhini içerir 28/02/2014 tarihli çağrı yazısının sanığa 21/03/2014 tarihinde tebliğ edildiği, 10 günlük süre içinde müdürlüğe başvurmaması üzerine Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 29/04/2014 tarihli ve 2013/7772 DS sayılı kararı ile dosyanın kapatılarak savcılığa gönderildiği,

4)İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu; 05/12/2014 tarihli 2014/278 esas ve 2014/418 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 7.300TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 29/12/2014 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun’un 191/5. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereğine uygun davranması halinde davanın düşürülmesine dair İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/09/2013 tarihli ve 2012/10 esas, 2013/788 sayılı kararını müteakip,

sanığın hakkındaki tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereğine uymadığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 50/1-a. maddeleri gereğince 7.300,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2014 tarihli ve 2014/278 esas, 2014/418 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.Dosya kapsamına göre, yükümlünün erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi gerektiği,

yükümlünün fiilinin ısrar olarak değerlendirilebilmesi için en az 2 kez ihtar yapılmış olması ve yükümlünün usulüne uygun 2 haklı ihtara rağmen davete icabet etmemesi veya başka herhangi bir şekilde haberdar olmasına rağmen ısrarla denetime uymaması gerektiği, buna karşın yükümlü hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkartılan, tedavi ve denetimli serbestlik kararının icrası için 10 gün içinde başvuru yapması aksi halde yükümlülüğü ihlâl etmiş sayılacağı şerhini içerir tebligatın 21/03/2014 tarihinde şüpheli ile aynı çatı altında birlikte oturan annesi ...'ya 21/03/2014 tarihinde tebliğ edildiği,

buna karşın yükümlünün belirlenen 10 günlük süre içinde ilgili müdürlüğe başvurmadığından bahisle... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 29/04/2014 tarihli ve 13199 sayılı kararı ile şüpheliye ait dosyanın kapatıldığı, tek başına bu durumun ise ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, bu kapsamda usulüne uygun yapılan ilk çağrıya uymayan yükümlü hakkında sonuçları da şerh edilmek sureti ile ikinci kez çağrı kağıdı çıkartılması,

bu çağrıya da uymaması halinde ısrar şartının gerçekleşeceği, netice olarak yükümlü hakkında ısrar şartının gerçekleşmeden yapılan yargılama neticesinde İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2014 tarihli ve 2014/278 esas, 201/418 sayılı kararı ile sanığın 7.300,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, esasen denetimli serbestlik tedbirine kaldığı yerden devam edilmesi gerektiği, kamu davası hakkında durma kararı verilerek yükümlü hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi,

denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2014 tarihli ve 2014/278 esas, 2014/418 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık hakkında, İzmir 10.Sulh Ceza Mahkemesinin 20/09/2013 tarihli, 2012/10 esas ve 2013/788 sayılı kararı ile TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında; sanığa 10 gün içinde ...Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren çağrı kağıdının usule uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın müdürlüğe başvuruda bulunmadığı, ancak, sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı,

bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta "ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata karşın başvuruda bulunmaması halinde sanığın yükümlülük ihlalinden söz edileceği, somut olayda hükümlünün Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çıkarılan çağrı yazısına karşın 10 gün içinde Müdürlüğe başvurmamasının tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği, bu nedenle denetimli serbestlik tedbirine kaldığı yerden devam edilmesi gerektiği, kamu davası hakkında durma kararı verilerek denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi,

denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-Karar: Yukarıda belirtilen nedenlerle,

Sanık hakkında açılan kamu davasında durma kararı verilerek, denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2014 tarihli ve 2014/278 esas ve 2014/418 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,