Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/4736 K.2019/1902

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü ... hakkındaki, İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/09/2017 tarihli, 2017/349 esas ve 2017/584 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 02/07/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

İncelenen dosyadan;

1-Sanık hakkında “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan yapılan soruşturma sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21/05/2013 tarihli 2013/8647 soruşturma, 2013/17991 esas ve 2013/7758 sayılı iddianamesi ile TCK’nın 191/1-2 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

2- Yapılan yargılama sonucunda; İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 27/06/2013 tarihli 2013/ 574 esas ve 2013/632 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 08/07/2013 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği ve infazı için İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği,

3- İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nün 01/10/2013 tarihli çağrı yazısının 04/11/2013 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, 10 günlük süre içerisinde Müdürlüğe başvurmaması nedeniyle evrakın kapatılarak müdürlüğün 26/12/2013 tarihli yazısı ile İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderildiği,

4- İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 20/02/2014 tarihli 2014/141 esas ve 2014/140 karar sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 20/03/2014 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

5-Sanığın 27/05/2014 tarihinde işlediği “kasten yaralama” suçu nedeniyle Urla Asliye Ceza Mahkemesi’nin 07/02/2017 tarihli 2014/690 esas ve 2017/101 karar sayılı ilamı ile 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, istinaf isteminin reddedilmesi üzerine hükmün kesinleştiği,

6-İhbar üzerine kanun yararına bozmaya konu; İzmir 31.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/09/2017 tarihli 2017/349 esas ve 2017/584 sayılı kararı ile; İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 20/02/2014 tarihli 2014/141 esas ve 2014/140 karar sayılı hükmünün açıklanmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden 14/11/2017 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak suçundan sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli ./..

serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27/06/2013 tarihli ve 2013/574 esas, 2013/632 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine yapılan yargılama sonunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair aynı Mahkemenin 20/02/2014 tarihli ve 2014/41 esas, 2014/140 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine hakkındaki hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/09/2017 tarihli ve 2017/349 esas, 2017/584 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

1- Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı,

bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar edeceği nazara alındığında, somut olayda İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün çağrı kağıdının 04/11/2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediği bildirilmiş;

ancak tek başına bu durumun ise ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı anlaşıldığından denetime uymamakta ısrar şartının gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde satın alma eyleminden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği cihetle, sanık hakkında verilen hükmün açıklanması koşullarının da 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesine tâbi olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan, "a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması..." hallerinde hükmün açıklanmasına karar verileceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Denilerek 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/09/2017 tarihli ve 2017/349 esas, 2017/584 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi :

Yapılan incelemede;

Sanığa, 10 gün içinde İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne başvurması gerektiği uyarısını içeren çağrı kağıdının usule uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın müdürlüğe başvuruda bulunmadığı, ancak, sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta "ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata karşın başvuruda bulunmaması halinde sanığın yükümlülük ihlalinden söz edileceği, somut olayda hükümlünün Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce çıkarılan çağrı yazısına karşın 10 gün içinde Müdürlüğe

başvurmamasının tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği, ısrar şartının gerçekleşmemesi nedeni ile mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmün açıklanmasına karar verilmesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

İzmir 31.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/09/2017 tarihli ve 2017/349 esas, 2017/584 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,