Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/4858 K.2019/4656

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, temyiz dilekçelerinde;

Sanık ... müdafiinin; “soruşturma ve kovuşturma aşamasında diğer sanık ...'in suça konu uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu,sanık ...'nın bu maddeden haberi olmadığını beyan ettiğini, dosya içerisinde bulunan ve toplanan delillerin sanık beyanları ile uyumlu olduğunu, mevcut deliller ışığında sanığın tekrar beraatine karar verilmesi gerekirken yanılgıya düşülüp ceza verilmesinin kanuna aykırı olduğunu”

Sanık ... ve müdafiinin; “TCK’nın 192/3. maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunduğunu, ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanıkların birlikte getirdiklerinin kabul edilmesi halinde de ele geçirilen uyuşturucu madde miktarının kullanım sınırları içinde kaldığını, bu nedenle TCK’nın 191/1 maddesinin uygulanması gerektiğini, cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin TCK’nın 61. maddesine aykırı

olduğunu, TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasının kanuna aykırı olduğunu” ve “ Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının hukuka aykırı olduğunu” belirtmeleri karşısında temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;