Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/4993 K.2019/1139

18/01/2018 tarih 2017/130 esas 2018/6 karar b)İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi’nin 24.04.2018 tarih – 2018/518 esas ve 2018/907 karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvuru süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK.nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile aynı kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafinin temyiz dilekçesinde kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği yüksek de olsa ihtimale dayanarak ceza verilemeyeceğini, sanığın atılı suçu işlediğine dair aleyhine ihbar, suç üstü durumu, fiziki ya da teknik takip gibi hiç bir somut delil bulunmadığını, arama kararının yasal olmaması sebebiyle ele geçen uyuşturucu maddenin suç konusu olarak kabul edilemeyeceğini,

sanığın eyleminin ancak kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olarak değerlendirilebileceğini, ele geçirilen madde miktarının kullanım sınırında kaldığını belirtmesi karşısında temyiz isteminin CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden,