Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/5404 K.2019/3380

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ...'ün, ... sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına,

denetime uyulmadığı takdirde cezanın infaz edileceğine dair İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/04/2014 tarihli ve 2014/255 esas, 2014/361 sayılı kararını müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine ... sayılı Kanun’un 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2015 tarihli ve 2014/488 esas, 2015/482 sayılı mahkumiyet hükmünün kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 27/09/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

İncelenen Dosyadan ; 1-Sanık hakkında 16/01/2014 tarihli eylem nedeni ile İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/02/2014 tarihli, 2014/3180 iddianame sayılı iddianamesi ile TCK'nın 191/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

2-Yapılan yargılama sonucunda.

İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/04/2014 tarihli ve 2014/255 esas, 2014/361 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 191/2 ve 6. maddeleri gereğince denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, denetime uyulmadığı takdirde cezanın infaz edileceğine dair kararın 09/04/2014 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, infazı için İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 21/04/2014 tarihli çağrı kağıdının 07/05/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 10 günlük süre içerisinde müdürlüğe başvurmaması nedeniyle evrakın 08/07/2014 tarihinde İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'na iade edildiği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 10.09.2014 tarihinde İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesine yargılamanın devamına ilişkin talepte bulunulduğu,

3-İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2015 tarihli ve 2014/488 esas, 2015/482 sayılı kararı ile sanık hakkında İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/04/2014 tarihli ve 2014/255 esas, 2014/361 sayılı kararı ile verilen 10 ay hapis cezasının aynen infazına karar verdiği, sanığın karara yönelik itirazının İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/08/2015 tarihli ve 2015/682 değişik iş sayılı kararı ile reddedilmesi üzerine kesinleştiği, anlaşılmıştır. Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında,

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı,

bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar edeceği nazara alındığında, somut olayda,

denetimli serbestlik kararının yerine getirilmesi için İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 21/04/2014 tarihli ve 2014/3031 DS sayılı yazısı ile 10 gün içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurması konusunda sanığa çıkarılan tebligatın 07/05/2014 tarihinde usulü ile tebliğ edildiği ve sanığa başkaca bir davet yapılmadığı,

bu şekliyle sanığın denetim yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinin kabul edilemeyeceği ve ısrar koşulunun gerçekleşmediği hususu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.. " denilerek zmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2015 tarihli ve 2014/488 esas, 2015/482 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

Konunun Değerlendirilmesi:

Kanun yararına bozma istemine konu kararın verildiği 18.07.2012 tarihinden sonra yürürlüğe giren ... sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 68. maddesi ile getirilen düzenlemeler karşısında; hükümlünün kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için de önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta "ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata karşın başvuruda bulunmaması gerekmektedir.

Yapılan incelemede; sanığa, 10 gün içinde İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren çağrı kağıdının usule uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın müdürlüğe başvuruda bulunmadığı; ancak, sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta "ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması,

bu tebligata karşın başvuruda bulunmaması halinde sanığın yükümlülük ihlalinden söz edileceği, somut olayda hükümlünün Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çıkarılan çağrı yazısına karşın 10 gün içinde Müdürlüğe başvurmamasının tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği, ısrar şartının gerçekleşmemesi nedeni ile mahkemece ... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verilmesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.